5,00/10 głosów: 15 Oceń artykuł

Kultura ludności autochtonicznej Ameryki Łacińskiej jest bardzo zróżnicowana. Jej badanie ułatwia zastosowany przez naukowców podział na tzw. areały kulturowe, zgodnie z którym wyodrębniono na tym kontynencie regiony, różniące się środowiskiem naturalnym, stopniem rozwoju społecznego i gospodarczego oraz kulturą zamieszkującej je ludności.

Miejsce:	Muzeum Etnograficzne
Bilety:	normalny: 8 zł
	ulgowy: 4 zł
	środa: wstęp bezpłatny
WWW:	http://www.pme.art.pl/

Obszary, gdzie w epoce prekolumbijskiej rozwinęły się indiańskie cywilizacje tworzą dwa ważne areały - andyjski i Mezoamerykę. Przetrwało tu najwięcej ludności autochtonicznej, która obecnie stanowi część ludności chłopskiej. Podstawą gospodarki Indian jest rolnictwo i hodowla. Ich kultura, będąca połączeniem elementów pochodzenia przedhiszpańskiego i europejskiego, powstała w czasie długiego procesu przystosowania się ludności indiańskiej do nowej rzeczywistości politycznej i społeczno-ekonomicznej, którą stworzyła konkwista.

Ogromne tereny kontynentu amerykańskiego, pokryte dżunglą i obejmujące większość obszaru szeroko pojętej Amazonii, tworzą areał manioku. Żyjący tam Indianie to typowa ludność kopieniacza (najważniejszą uprawą był maniok, stąd nazwa areału); rolę uzupełniającą pełni rybołówstwo, myślistwo i zbieractwo.

Północno-zachodnie obszary Ameryki Południowej, część Ameryki Centralnej oraz wyspy antylskie zostały zaliczone do areału karaibskiego. Pod wieloma względami ludy tego areału były bardzo podobne do Indian Amazonii. U niektórych grup wysoki poziom osiągnęło rzemiosło m.in. obróbka kamienia i złota.

Pozostałe grupy indiańskie Ameryki Południowej żyły na terenach ubogich pod względem ekologicznym - zazwyczaj określa się je jako plemiona marginalne. Zajmowały się głównie myślistwem i zbieractwem prowadząc wędrowny tryb życia. Na Wyżynie Brazylijskiej żyły także ludy półkoczownicze, utrzymujące się w okresie pory deszczowej z kopieniaczej uprawy ziemi, a w porze suchej ze zbieractwa i myślistwa.

Teoria areałów kulturowych jest podstawą koncepcji wystawy stałej w Państwowym Muzeum Etnograficznym, prezentującej współczesną kulturę Indian Ameryki Łacińskiej. Większość obiektów pochodzi z II połowy XX wieku i została pozyskana na obszarach, gdzie jeszcze do tej pory zachowały się tradycyjne społeczności indiańskie. Biorąc pod uwagę zmiany kulturowe i demograficzne można wyodrębnić trzy takie główne regiony: Mezoamerykę i Meksyk Północny, Areał maniokui tę część areału karaibskiego z terenu Ameryki Pd., którą pokrywają wilgotne lasy równikowe oraz Areał andyjski.

Oceń artykuł
5,00/10 głosów: 15