Ocena wyświetla się powyżej 3 głosów. Oddano: 3 Oceń artykuł

Można powiedzieć, że w ostatnich latach każda jego książka zdobywa nagrodę Nike. Wiesław Myśliwski został tegorocznym laureatem najważniejszego w Polsce wyróżnienia literackiego, za „Traktat o łuskaniu fasoli”. To już druga taka nagroda w jego dorobku.

Pierwszy raz przyznano Nike w 1997 roku, właśnie Wiesławowi Myśliwskiemu, za powieść „Widnokrąg”. Od tego czasu wiele wody upłynęło w polskich rzekach, a sam pisarz, jak mówi, zastanawiał się, czy jeszcze cokolwiek napisze. Po dekadzie milczenia wydał kolejną powieść, „Traktat o łuskaniu fasoli”. I tym razem, grono jurorów, zdecydowało się nagrodzić siedemdziesięciopięcioletniego już pisarza.

Myśliwski jest pierwszym artystą, który został dwukrotnie nagrodzony Nike. Wybór jury pod przewodnictwem Małgorzaty Szpakowskiej okazał się bardzo zaskakujący. Na giełdzie nazwisk wymieniano przede wszystkim dwoje pisarzy: Marię Janion i Tomasza Różyckiego. Autorka „Niesamowitej słowiańszczyzny”, badaczka literatury i historyk idei, była typowana na laureatkę nie tylko za ostatnią książkę, ale za cały dorobek. Z kolei nominowany w tym roku tom wierszy Tomasza Różyckiego, „Kolonie”, miał opinię najlepszej książki sezonu, popisu umiejętności poetyckich.

Nikt nie spodziewał się takiego precedensu. Do tej pory żaden z autorów nie dostał Nike dwukrotnie i raz nagrodzonych autorów nie brano pod uwagę przy typowaniu zwycięzców. Dlatego w tym roku wahano się między zasłużoną badaczką a poetą młodego pokolenia. Jednak jury swoim werdyktem pokazało, że takie kalkulacje nie mają podstaw. Przyznanie nagrody po raz drugi temu samemu pisarzowi potwierdziło obiektywizm nagradzających. Jest to jednocześnie wyraźne potwierdzenie zasady, że nagroda Nike należy się autorowi najlepszej książki wydanej w minionym roku, niezależnie od tego kto ją napisał.

Nagrodzony w tym roku „Traktat o łuskaniu fasoli” to książka-opowieść. Jak powiedziała przewodnicząca jury, „opowieść o opowiadaniu.” Narrator, starszy człowiek, opowiada całe swoje życie przypadkowemu przybyszowi z miasta. Jego dzieje są skomplikowane, wyraźnie naznaczone przez dwudziesty wiek. Od wstrząsu drugiej wojny światowej w dzieciństwie, przez pracę w nowym, ludowym ustroju, aż po emigrację. Losy tego jednego człowieka symbolizują jednocześnie to, przez co przeszła w naszym stuleciu cała Europa, a przynajmniej jej środkowa część.

Książka tegorocznego laureata jest pozycją wyjątkową. Może nie czyta się jej jak kryminał, ale warto ją znać nie tylko ze względu na chwilowe zainteresowanie mediów i popularny temat w towarzystwie.

Oceń artykuł
Ocena wyświetla się powyżej 3 głosów. Oddano 3