Komediodramat, który od trzech lat nie schodzi z afisza. Siedem młodych kobiet pracuje w agencji reklamowej. Doskonale poruszają się w świecie najmodniejszych marek i wymagających klientów, gorzej radzą sobie z emocjami i kompleksami. Monologi bohaterek, przeplatające się ze zbiorowymi scenami, to gra szklanych paciorków pomiędzy prawdą i kłamstwem, ujawniająca coraz głębiej skrywane pragnienia i zakłamanie.

Data:	29, 30 listopada, godz. 19:00
Miejsce:	Laboratorium Dramatu, Olesińska 21
Bilety:	30, 20 pln
WWW:	http://www.tat.pl

Reżyseria : Aldona Figura
Scenografia: Katarzyna Paciorek
Muzyka : Adrian Foltyn

OBSADA :
Dyrektorka - Joanna Fidler / Anna Gajewska
Menedżerka - Magdalena Karel
Planerka - Marta Neuman / Izabela Nowakowska / Anna Kózka
Bajerka - Joanna Niemirska / Roma Gąsiorowska / Maria Jolanta Niklińska
Kreatywna - Magdalena Boczarska / Martyna Peszko
Księgowa - Agnieszka Śnieżyńska / Agata Pruchniewska /Julia Sitarska
Ekant - Elżbieta Komorowska / Magdalena Czerwińska

Bohaterki Tiramisu można by nazwać „kobietami sukcesu”. Są atrakcyjne, pewne siebie, niezależne, ciężką pracą zapracowały na wysokie stanowiska w wielkiej firmie. Razem tworzą dynamiczny, zgrany zespół kobiet, które – jeśli wymaga tego sytuacja – są w stanie wyjść z pracy po północy, a nawet pójść do łóżka z ważnym klientem, byle tylko podpisać umowę. Jednak gdy zostają same i zdobywają się na autorefleksję, ujawniają swoje zranione oblicze.
(Katarzyna Tórz, Teatr)

Owsianko tworzy siedem wnikliwych portretów młodych wielkomiejskich kobiet (to m.in. władcza dyrektorka, lesbijka i 28-letnia dziewica), które świetnie radzą sobie w życiu zawodowym, natomiast w prywatnym są zupełnie zagubione. „Tiramisu” to cięta, kobieca odpowiedź na „Testosteron” Andrzeja Saramonowicza.
(Barbara Welbel, Newsweek)

Reżyserka Aldona Figura świetnie wydobyła motyw kobiecej dominacji: siedem dziewczyn wkraczających z energią na scenę jak na wybieg dla modelek – ten obraz budzi respekt. Dobre jest aktorstwo – w brawurowych scenach zbiorowych aktorki tworzą jeden sprawnie działający mechanizm, który służy do wyciskania pieniędzy z reklamodawców. W monologach obnażają podwójne życie bohaterek, które pod pancerzem kobiet sukcesu kryją niezaleczone kompleksy i niezrealizowaną potrzebę miłości.
(Roman Pawłowski, Gazeta Wyborcza)